RSS

Tracklist 24-04-2012

Les Horreurs – Moving Further Away

Moonface – Teary Eyes and Bloody Lips

She Wants Revenge – Pretend the World Has Ended

The KVB – Again & Again

Noise Exposure – Your Boat Is Sinking

The Underground Youth – Midnight Lust

The Veils – The Letter 

Cats On Fire – It’s Clear Your Former Lover

PJ Harvey – To Bring You My Love

Gemma Ray – Looking The World Over

First Aid Kit – The Lion’s Roar

Devics – The Way You Sleep

Tim Curry – She’s Not There

Angus & Julia Stone – All The Colours

Birdpen – Off

Lilium – Lily Pool

DakhaBrakha – Specially For You

Saturnus – For You Demons

Clelia Vega – Stories People Have (Are Not To Tell)

An You Will Know Us By The Trail Of Dead – Clair De Lune

Apollo 440 & Billy Mackenzie – The Pain In Any Language

16 Horsepower – Silver Saddle

Aleah – My Will

Arnuad Rebotini – The First Thirteen Minutes Of Love

 
Leave a comment

Posted by on May 5, 2012 in Tracklists

 

Track list 17/04/2012

The Sound – Jeopardy

The KVB – Hands

Noise Exposure – One Last Hit

The Raveonettes – Lust

The Underground Youth – Mademoiselle

Black Valve Animal – The Dreamer

The Sailing Tomatoes – She’s Gone

Chimes & Bells – Kranen

Lower Dens – Candy

Lilium – Right Where You Are

Gotye – The Only Thing I Know

Chinawoman – Drawn to You

Gemma Ray – I’d Rather Go Blind

Tom Waits – I’m Your Late Night Evening Prostitude

The Missing Season – There Is a Light That Never Goes Out

Staylings – On It’s Way

The Twilight Sad – Suck

Angus & Julia Stone – Devil’s Tears

First Aid Kit – Wolf

Kacica – My Page

Devics – Firehead

Grails – All the Colors of The Dark

Moonface – Lay Your Cheek On Down

Daturah – Deep B Flat

 
Leave a comment

Posted by on April 20, 2012 in Tracklists

 

Ασυνάρτητες σκέψεις … δομημένες προτάσεις

Έχει 20 βαθμούς έξω. Μυρίζει άνοιξη ακόμα και με κλειστά παράθυραΚανονικά θα έπρεπε να είμαι εκεί έξω..να κάνω το οτιδήποτε..απο να πίνω καφέ σε μια καφετέρια της πόληςκαμιά βόλτα σε κάποιο παραθαλάσσιο μέροςγιατί έρχεται και το καλοκαίρι και πρέπει να συνηθίζω σιγά σιγά –μέχρι να κάνω καμιά επανάστασηΚαλά…μη φανταστείς αυτό που εννοώ ειναι να κάνω κάτι διαφορετικό απο το συνηθισμένο επανάσταση λέγεται και αυτό!
Δεν βγαίνω όμως..δεν θέλω.. μυρίζει σήψη παντού! Τουλάχιστον εδώ βάζω και κάνα στικάκι να σπάει τη μπόχα!Να, ακόμα και το σώμα του ηλικιωμένου κάτω από Το δέντρο στο Σύνταγμα μύρισε..μα πολύ περισσότερο αυτοί που  το περιτριγυρίζουν κάθε μέρα και λιγότεροι η αλήθεια είναι-. Σημειώματαλουλούδιακεράκιαφωτογραφίες του σημείουσυγκίνηση….μα τι έρωτας κι αυτός με ένα πτώμα!! Βεβαίως το λέω συμβολικά..ο άνθρωπος αυτός έκανε την επιλογή του και έπραξε όπως εκείνος θεώρησε πιο ορθά! Το ότι το έκανε δημοσίως.. προφανώς ήθελε να αφήσει και ένα ηχηρό μήνυμα αλλά προς ποιούς?
Όλοι (ΟΛΟΙ!!!!) έσπευσαν να κατηγορήσουν την κυβέρνηση,το ΔΝΤ,κτλ για τη “δολοφονία“-καθώς κράζουν– αυτού του άτυχου/απελπισμένου άντρα,το ότι “μας αυτοκτονούν” λένε, και άλλα τέτοια (νομίζω ότι μόλις ακούστηκα σαν βεβιασμένο ημιρεπορτάζ κεντρικού δελτίου ειδήσεων….) και δώσ’του κλάάάάάάμα η κυρία(όπως πάρα πολυ εύστοχα σχολιάζει το chrome κάθε φορά που “σπάει” μια σελίδα), και δώσ’του κατηγορίες και αρπάζουν όποιο μικρόφωνο βρεθεί μπροστά τους για να πουν τον πόνο τους(α να!! όπως πάρα πολλές φορές και στην πλατεία Συντάγματος το προηγούμενο καλοκαίρι). Πόσο μίζερα αναμενόμενη μιζέρια!…Ο ρόλος του θύματος τόσο ευρέως διαδεδομένος και διεκδικήσιμος, που θα έλεγε κανείς πως έχει ανέβει ένας μεγάλος θίασος και ο καθένας πασχίζει να πάρει τον πρωταγωνιστικό ρόλο (πολύ μου φέρνει στο μυαλό τη διαδικασία και τα σχόλια των διαγωνιζομένων στο Greek Idol,American Idol κτλ) !!
Πάνω στον πανικό να ταυτιστεί κανείς με αυτήν την αυτοχειρία και φυσικά με το ιδιόχειρο μήνυμα του ανθρώπου αυτούξέφυγε μια πολύ σημαντική λεπτομέρεια…μια παρένθεση…μια σημαντικότατη παρένθεση που λέει: “( χωρίς βέβαια να αποκλείω αν ένας Έλληνας έπαιρνε το Καλάσνικοφ,ο δεύτερος δεν θα ήμουν εγώ )” !!!! Οι επιλογές μιας μη εκλεγμένης κυβέρνησης ήταν η αιτία της εξαθλίωσης αλλά η μαλθακότητα των Ελλήνων ήταν η αιτία της αυτοκτονίας.
Είναι άξιον απορίας λοιπόν σε ποιον ανάβουν κεράκι,και αφιερώνουν λουλούδια και μνημόσυνα μηνύματα…εις τον θάνατο ποιου? Του ανθρώπου αυτού ή στον καθέναν από εμάς ξεχωριστά (φυσικά δεν το ομαδοποιώ τύπου “σε ένα ολόκληρο έθνος” γιατί αν ήμασταν τέτοιο θα δρούσαμε και ως τέτοιο)?
Οι κλαίουσες μυροφόρες της Ευρώπης βρήκαν το τέλειο περιβάλλον να αφήσουν μια περφορμανς άνευ προηγουμένου,με στόχο το όσκαρ…και οι ανταγωνιστές ελάχιστοι!
Βρήκαν το βίτσιο μας,τη μνημόσυνολαγνεία και μας δίνουν κάργα υλικό.

* Αυτό είναι άλλο ένα επικήδειο. Δεν υπάρχει κανένας στόχος κριτικής

 
Leave a comment

Posted by on April 8, 2012 in Weird Tales

 

Tracklist 03-04-2012

Indian Ropeman – Champion Sound

Briskey – Galactic Jack

Youn Sun Nah – News From The Gutter

Alif Tree – My Love [All Saint]

Celtic Cross – Khatmandu

Faye Richmonde – My Pussy Belongs To Duddy

Blue Bob – Blue Horse

Chinawoman – To Be With Others

Washington – Black Wine

The Maccabees – Walking in The Air

Moonface – I Headed For The Door

Giardini Di Miro – Flat Heart Society

Chimes & Bells – Kranen

Erik Truffaz ft. Ed Harcourt – Red Cloud

Aleah – Sacrifice

101A – Ghost

Butterfly Explosion – Sophia

Ane Brun – The Dancer

Devics – Heart and Hands

Kwoon – I Lived On The Moon

Farewell Poetry – In Dreams Airlifted Out

 
Leave a comment

Posted by on April 4, 2012 in Tracklists

 

Tracklist 28-03-2012

Young Men Dead – The Black Angels

The Undeground Youth – Mademoiselle

Tashaki Miyaki – All I Have to Do Is Dream

Angus & Julia Stone – All The Colours

The Black Heart Procession – Forget my Heart

Lydia Lynch – Trick Baby

The Twilight Singers – Esta Noche

PJ Harvey – The Dancer

Lhasa De Sela – The Lonely Spider

Chinawoman – Woman’s Touch

Angels of Light – Inner Female

Devics – Siren Song

Carla Dalla Torre – Heavy Hearts

Lost Left – Caves

Exxasens – Spiders On The Moon

Balzac Diva – I Bet You Do

Sun Devoured Earth – She’s Lost Control

Agora Fidelio – J’ai vu

Wen – Medusa

WovenHand & Ultima Vez – Twig

Noir Desir – L’Europe

 
Leave a comment

Posted by on April 2, 2012 in Tracklists

 

«Όταν λέμε ότι κάποιος γεννιέται ή πεθαίνει, εννοούμε επιστημονικά ότι χάνεται ή εμφανίζεται η δυνατότητα να τον αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας»

Πριν λίγες μέρες μια είδηση έκανε το γύρο του κόσμου, κάνοντας λόγο για τη μεγαλύτερη επιστημονική ανακάλυψη των τελευταίων ετών: οι ερευνητές στο Cern εντόπισαν επιτέλους το πολυδιαφημιζόμενο Σωματίδιο του Θεού ή Μποζόνιο του Χιγκς, όπως είναι η επίσημη ονομασία του.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, πρόκειται για το πρωταρχικό στοιχείο ύλης  που θα μας αποκαλύψει  ό,τι δεν  γνωρίζουμε για τη φύση της πραγματικότητας και το σύμπαν, από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του εως τώρα. Μια ανακάλυψη που αναμένεται  να φέρει τα πάνω- κάτω στην εικόνα που έχουμε για τον κόσμο…

Καθώς λοιπόν τα διθυραμβικά σχόλια για τη σπουδαία αυτή ανακάλυψη έδιναν και έπαιρναν, αποφασίσαμε να ζητήσουμε την άποψη ενός ειδικού, παλιού γνώριμου του ΑΒΑΤΟΝ, του επίκουρου καθηγητή αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Μάνου Δανέζη.

Στη συζήτηση που ακολουθεί, ο Δρ. Δανέζης μας λέει ότι το μοντέλο της ύλης που ξέραμε έχει πλέον ριζικά αλλάξει και μας αποκαλύπτει τι στην πραγματικότητα είναι η υλική υπόσταση του ανθρώπου. Στο πλαίσιο αυτής της  «νέας πραγματικότητας» ακόμα και ο θάνατος θα μπορούσε να ξεπεραστεί!

Χρήστος Ελμάζης

Καθηγητά Δανέζη ξέρω ότι παρακολουθείτε με μεγάλο ενδιαφέρον τα τεκταινόμενα στο CERN. Πως σχολιάζεται τις τελευταίες εκκωφαντικές εξελίξεις;

Να ξεκινήσω λέγοντας  ότι σέβομαι απεριόριστα όλους τους επιστήμονες που αγωνίζονται να βρουν κάτι καινούργιο, που υπόσχεται να αλλάξει τη ζωή μας. Αυτό όμως που με βρίσκει αντίθετο είναι όλο αυτό το μάρκετινγκ που αρχίζει να απλώνεται γύρω από την επιστήμη. Επιχειρείται ένας εξευτελισμός της δηλαδή, με όρους αγοράς.

Η έρευνα για την ανεύρεση του Μποζονίου Χίγκς είναι η μόνη έρευνα που δοξάστηκε και πλασαρίστηκε ως μεγάλο γεγονός, προτού καν αυτό ανακαλυφθεί.

Μιλάμε για κάτι καθαρά αντιεπιστημονικό. Χρειάζονται πολλές επαναλήψεις ενός πειράματος, επαληθεύσεις και αξιολόγηση των δεδομένων από την υπόλοιπη επιστημονική κοινότητα για να δημοσιευτεί κάτι επίσημα. Πρέπει να έχει προηγηθεί μια «βάσανος επιστημονική» πριν αρχίσουμε τις ανακοινώσεις. Δεν στήνουμε γιορτές και πανηγύρια για κάτι το οποίο υποτίθεται ότι ΘΑ βρούμε.

Μα όλα τα ΜΜΕ παρουσίασαν ως γεγονός την ανακάλυψη του σωματιδίου…

Προσέξτε, δεν είπε κανένας ότι το βρήκαν. Είπαν ότι έχουμε μια ένδειξη ότι ίσως κάτι υπάρχει. Ο ίδιος ο διευθυντής του CERN προέτρεψε τους συναδέλφους του να έχουν υπομονή, να επιδείξουν σωφροσύνη και να είναι συγκρατημένοι στις προσδοκίες τους. Ερωτηθείς δε από δημοσιογράφους για το πώς νοιώθει για τον επικείμενο εντοπισμό του Μποζονίου, απάντησε ότι η Φυσική δεν έχει να κάνει με συναισθήματα αλλά με τη λογική. Εκτός όμως από αυτοσυγκράτηση, υπάρχουν πολλοί σοβαροί άνθρωποι που αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό το ζήτημα και αμφισβητούν το κατά πόσο το υποατομικό σωματίδιο είναι το «άγιο δισκοπότηρο» των επιστημών.

Εκφραστής αυτής της άποψης είναι και ο δημοσιογράφος της εφημερίδας Guardian, Andrew Brown ο οποίος σε άρθρο του λέει κατά λέξη: «Η ονομασία του Μποζονίου σε σωματίδιο του Θεού ήτανε μια ευφυέστατη κίνηση μάρκετινγκ γιατί αμέσως όλοι κατέγραψαν την ύπαρξή του στην μνήμη τους, χωρίς ουσιαστικά να πλουτίσουν την γνώση τους γύρω από αυτό. Σε διαφορετική περίπτωση, οι επιστήμονες δε θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν τις επιχορηγήσεις που όπως φαίνεται κέρδισαν».

Όπως καταλαβαίνετε, παίζονται διάφορα παιχνίδια εδώ. Πάντως όταν το βρουν και το δημοσιεύσουν επίσημα, θα μπορεί και η υπόλοιπη επιστημονική κοινότητα να εκφέρει άποψη.

Γιατί όμως είναι τόσο σημαντική η ανακάλυψή του;

Γιατί θα μπορέσουμε να γυρίσουμε πίσω στις ρίζες αυτού που λέμε «ύλη». Παραμένει ένα άλυτο μυστήριο ακόμα τι ακριβώς είναι. Είτε όμως η ύλη προέρχεται από το Μποζόνιο του Χίγκς είτε από οτιδήποτε άλλο, δεν έχει καμία σχέση με αυτά που ξέραμε- δηλαδή αυτή η ουσία που επεξεργαζόμαστε με τα χέρια και τα όργανά μας και γίνεται αισθητή μέσω των αισθήσεών μας.

Και όλα αυτά τα σώματα και τα αντικείμενα που μας περιβάλλουν;

Εκεί έξω στο σύμπαν δεν υπάρχει τίποτα από όλα αυτά. Εκεί υπάρχει μόνο ένας ωκεανός από κοχλάζουσα ενέργεια. Η ενέργεια αυτή προσπίπτει στα όργανά μας, αυτά παίρνουν ένα τμήμα της, το μεταφέρουν μέσω των νευρώνων στον εγκέφαλο και εκεί η ενέργεια μεταμορφώνεται σε αυτό που ονομάζουμε αισθητό κόσμο.

Άρα ο κόσμος που βλέπω και αισθάνομαι, στην ουσία κατασκευάζεται μέσα στο κεφάλι μου;

Ακριβώς!

Κι εμείς οι άνθρωποι, όμως, ανήκουμε σε αυτόν τον «κόσμο». Τι συμβαίνει με τη δική μας υπόσταση;

Ο Δημόκριτος με σαφήνεια μας λέει πως, «οτιδήποτε αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας είναι ψευδές. Το μόνο πραγματικό είναι ότι αντιλαμβάνεται η νόησή μας». Τα ίδια λέει και ο Πλάτωνας.

Με τον όρο νόηση εννοούμε τη συνείδηση, που ταυτίζεται με την έννοια του πνεύματος και της ελευθερίας. Σκέφτομαι άρα υπάρχω. Από τη στιγμή που διαθέτουμε νόηση, έχουμε ύπαρξη. Το υλικό μας υπόστρωμα ( τα σώματά μας) παρόλα αυτά είναι κομμάτι του φυσικού κόσμου.

Εφόσον δε η νέα επιστήμη έχει αλλάξει το παλιό μοντέλο για το φυσικό νόμο (ύλη, χώρος, χρόνος) καταλήγουμε στο ότι αυτό που ονομάζουμε «άνθρωπος» είναι επίσης ένα κατασκεύασμα των αισθήσεών μας.

Είμαστε δηλαδή ένα τίποτα;

Όχι, είμαστε κάτι πολύ περισσότερο, απλά στην παρούσα κατάστασή μας δεν μπορούμε να το συλλάβουμε. Ας το δούμε σε ένα άλλο επίπεδο: σύμφωνα με τη θεωρία της σχετικότητας αυτό που ονομάζουμε ύλη δεν είναι τίποτε άλλο από μια καμπύλωση του τρισδιάστατου χώρου προς την τέταρτη διάσταση (χρόνος).

Όταν προκύψει αυτή η καμπύλωση των τριών διαστάσεων προς την τέταρτη, και αν περάσει ένα ελάχιστο όριο, τότε η φυσιολογία του ανθρώπου αντιλαμβάνεται αυτή την καμπύλωση ως πυκνότητα υλοενέργειας.

Αν συνεχίσει να αυξάνεται αυτή η πυκνότητα του υλικού (το «πηγάδι»  της καμπύλωσης να βαθαίνει κατά κάποιο τρόπο) και φτάσει πάλι ένα ανώτατο όριο, τότε θα χάσουμε από τα μάτια μας, δηλαδή από τις αισθήσεις μας,αυτή την πυκνότητα υλοενέργειας. Αυτό ονομάζεται Φαινόμενο των Μελανών Οπών.

Άρα αν πάρω το χώρο των τριών διαστάσεων και αρχίσω να τον καμπυλώνω προς την τέταρτη, αρχίζουμε να βλέπουμε το υλικό υπόστρωμα του ανθρώπου. Αυτό το ονομάζουμε  ανάπτυξη. Αν αρχίζει να μικραίνει το «πηγάδι» της καμπύλωσης, αυτό το ονομάζουμε φθορά.

Την ανάπτυξη και τη φθορά μαζί την ονομάζουμε κύκλο της ζωής του ανθρώπου. Καταλαβαίνεται λοιπόν πως το μόνο γεγονός που δεν μπορούν να αντιληφθούν οι  αισθήσεις μας είναι η αυξομείωση της τέταρτης διάστασης, που μας δίνει την αίσθηση της ύπαρξης της ζωής.

Ακούγεται σαν υπάρχει η δυνατότητα μέσα από τη συνάρτηση αυτή να ξεφύγουμε από τον κύκλο της φθοράς. Θα μπορούσαμε ίσως να αποφύγουμε το θάνατο.

Θεωρητικά, ναι. Αφού η υλική μας υπόσταση δεν είναι τίποτα άλλο από μια καμπύλωση του χώρου, το πρωτογενές στοιχείο που γεννά αυτή την ύλη και εκείνη αρχίζει να διέπεται από όρους ανάπτυξης/ φθοράς, είναι ο χώρος.

Ο χώρος, για να σας δώσω να καταλάβετε, είναι αυτό το τίποτα, το μη αντιληπτό γύρω μας- ένα κατασκεύασμα έξω από τη δυνατότητα των ανθρώπινων αισθήσεων. Ένα μαθηματικό γεγονός. Ε, αυτό δε χάνεται, υπάρχει πάντα πιθανότατα έτοιμο να ξανακαμπυλωθεί.

Τελικά, όταν λέμε ότι κάποιος γεννιέται ή πεθαίνει, εννοούμε επιστημονικά ότι χάνεται ή εμφανίζεται η δυνατότητα να τον αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας.

Όλα αυτά τα λέμε στην αστροφυσική για τα αστέρια. Δηλαδή για να πούμε ότι κάπου υπάρχει η ιδέα της δημιουργίας ενός αστεριού, πρέπει η πυκνότητα της υλοενέργειας να είναι από μια τιμή και πάνω.

«Όπως πάνω έτσι και κάτω» σύμφωνα με το γνωστό ερμητικό ρητό…

Έχουμε μια αίσθηση ατομικότητας και διαίρεσης. Εσύ είσαι εσύ και εγώ είμαι εγώ. Η διαίρεση, η τομή σε πολλά κομμάτια είναι προϊόν της δυνατότητας του εγκεφάλου μας και της φυσιολογίας μας. Εκεί έξω στο σύμπαν δεν υπάρχουν τομές, όλα είναι Ένα.  Υπάρχει ένα συστατικό, θες να το πεις ενέργεια, θες να το πεις αόρατο κενό, θες να το πεις Θεό; Αυτή την ενιαία δημιουργία, αυτή τη κοχλάζουσα ενέργεια εκεί έξω, όταν την προσλάβει η φυσιολογία του ανθρώπου της δημιουργεί  τομές, της δημιουργεί ατομικότητες.

Εξαιτίας της νέας αυτής οπτικής, η σύγχρονη επιστήμη καθαίρει την ύλη από το μέχρι πρότινος θρόνο της;

Ένας ολόκληρος πολιτισμός, ο δυτικός, στηριζόταν στο εννοιολογικό περιεχόμενο αυτού που λέμε ύλη. Ότι δηλαδή είναι το πρωταρχικό γεγονός του σύμπαντος. Έτσι είχε προκύψει από τις ανακαλύψεις του 16ου και 17ου αιώνα. Εφόσον λοιπόν η ύλη είναι το πρωταρχικό συμπαντικό γεγονός, αρχίσαμε στη ζωή μας να αναζητάμε την ύλη και τα παράγωγά της, θυσιάζοντας  προς όφελός της το σύνολο των αξιών, των ιδεών και των «πιστεύω» μας.

Φτάσαμε σε σημείο να εξευτελιστούμε για να μπορέσουμε να αποκτήσουμε την ύλη και τα επακόλουθά της. Σύντομα όμως η ύλη θα χάσει αυτόν τον αξιακό της  χαρακτήρα. Διότι δεν είμαστε ύλη πια!

Μια τέτοια δήλωση θα μπορούσε να επιφέρει τρομαχτικές αλλαγές…

Ακριβώς. Για φαντάσου όμως έναν άνθρωπο που έχει αντιληφθεί τον ανώτερο χαρακτήρα του και το ανώτερο εγώ του, μέσα σε μια ενότητα συμπαντική- τι θα ζητάει από την κοινωνία; Θα ζητάει άλλα αγαθά, τα οποία δεν είναι έτοιμα και δε μπορεί η παρούσα κοινωνική δομή να τα δώσει.

Όταν λες ότι όλα είναι ένα, χάνεται η αίσθηση της ατομικότητας, του «εγώ».  Συνειδητοποιώντας κανείς ότι δεν είναι αυτό το φθαρτό σαρκίο, δεν είναι πράγμα, θα αντιληφθεί ότι αυτό που βλέπουν οι αισθήσεις είναι μια εικόνα, ένα matrix.

Και για να υπάρχει η εικόνα, θα πρέπει αναγκαστικά να υπάρχει κάπου το πρότυπό της. Αν αρχίσει να αναζητάει αυτό το πρότυπο, τότε τίποτα δε θα τον συγκρατεί πια.

Μια κοινωνία που θα βάλει το σαρκίο σε δεύτερη μοίρα, χωρίς να το παραγνωρίζει βέβαια, είναι επικίνδυνη για τον παλιό πολιτισμό.

Οπότε χρειάζεται μια μεταστροφή, μια μετά-νοια;

Ακριβώς, όμως αυτή η μεταστροφή είναι επώδυνη. Θα πρέπει να αλλάξουμε συνειδησιακό καθεστώς.

Πρακτικά ποιό θα μπορούσε να είναι το πρώτο βήμα για μια τέτοια μεταστροφή;

Το πρόβλημα μιας κοινωνίας είναι ο φόβος. Ό,τι κακό προκύπτει στον άνθρωπο είναι μέσω του φόβου. Ο φόβος δημιουργείται από την έννοια της ανάγκης. Φοβάμαι γιατί θα στερηθώ κάτι που έχω ανάγκη.

Όταν δημιουργώ πλαστές ανάγκες, δημιουργώ παραπανίσιους φόβους. Άρα το φούσκωμα των αναγκών δημιουργεί γιγάντεμα των φόβων. Και ένας φοβισμένος άνθρωπος, ποτέ δε μπορεί να είναι ελεύθερος άνθρωπος.

Να λοιπόν το πρώτο βήμα: να περιορίσουμε τις ανάγκες μας στις φυσικές μας ανάγκες, για να περιορίσουμε τους φόβους μας στους φυσικούς φόβους. Έτσι κάθε μέρα θα γινόμαστε όλο και πιο ελεύθεροι.

πηγή: Αντίφωνο, πρωτοδημοσιεύτηκε στο Περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ, Φεβρουάριος 2012, Τεύχος 114, σελ.40-43

 
Leave a comment

Posted by on March 14, 2012 in Weird Tales

 

Tracklist 13.03.2012

The Pineapple Thief – Nothing at Best

Trees of Eternity – My Requiem

Tashaki Miyaki – If not for you

Fever Ray – Now’s the Only Time I Know

Phantogram – You Are The Ocean

2L8 – I Got Nothing

Lilium – Her Man Has Run

PJ Harvey – Send His Love To Me

16 Horsepower – Haw

Madrugada – This Old House

Solanaceae – Hemlock And Mandrake Fields

Tenderloud – Liquor Eyes

Tom Waits – Just The Right Bullets

The Boy – Φαίνομαι Τόσο Όμορφος

Nostalghia – I am Robot Hear Me Glitch

Rycarda Parasol – Covenant

Δ.Πουλικάκος& Socos – Πολυξένη

Noiserv – Time 7-10pm

Yeah Yeah Yeahs – Baby I’m Afraid

John Martyn – The Sky Is Crying

The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble – Cotard Delusion

The Farewell Poetry – As True As Troilus

Current 93 & Bonnie Price Billy – Idumea

 
Leave a comment

Posted by on March 13, 2012 in Tracklists

 
 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: